شمارهٔ ۱۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به احساس عمیق انسانیت و تشنگی روح اشاره دارند. شاعر می‌گوید که تشنگی روحی همه‌جا را فرا گرفته و انسان را به سوی دریای عشق و دل‌خواهی می‌کشاند. او از معشوق می‌پرسد که چگونه می‌تواند سیراب شود وقتی که خود او نیز تشنگی عمیقی را حس می‌کند. در واقع، شاعر به دنبال راهی برای رفع عطش روحی خویش است.