نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جز تشنگی تو هوسم مینکند

میمیرم و سیرآب کسم مینکند

چه حیله کنم که هرنفس صد دریا

مینوشم و میخورم بسم مینکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار از احساس عمیق تشنگی و نیاز به عشق می‌گوید. او با بیان اینکه هر نفسش حسی از ناامیدی و عطش دارد، نشان می‌دهد که حتی با وجود نوشیدن، همچنان تشنه است و نمی‌تواند از این روحیه رهایی یابد. در واقع، او در جستجوی چیزی است که سیرابش کند.