شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جز تشنگی تو هوسم مینکند
میمیرم و سیرآب کسم مینکند
چه حیله کنم که هرنفس صد دریا
مینوشم و میخورم بسم مینکند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار از احساس عمیق تشنگی و نیاز به عشق میگوید. او با بیان اینکه هر نفسش حسی از ناامیدی و عطش دارد، نشان میدهد که حتی با وجود نوشیدن، همچنان تشنه است و نمیتواند از این روحیه رهایی یابد. در واقع، او در جستجوی چیزی است که سیرابش کند.