شمارهٔ ۳۹ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا جاندارم گردِ تو میخواهم تاخت
میخواهم سوخت و نیز میخواهم ساخت
تو شاد بزی که نرد عشقت شب و روز
تا من باشم با تو همی خواهم باخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و وابستگی خود به معشوق صحبت میکند. او آرزو دارد که در کنار محبوبش باشد و برای او تلاش کند، حتی اگر به بهای قربانی شدن خود باشد. درواقع، او میخواهد در این عشق غرق شود و از آن لذت ببرد، خواه با خوشی باشد یا با سختی.