شمارهٔ ۶۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به دو دلی و تردید در احساساتش اشاره می‌کند. او گاهی این احساس را دارد که مانند یک قلندر (صوفی) بی‌پروا نعره می‌زند و گاهی در مسجد، مکانی مقدس، حضور دارد. او نشان می‌دهد که اگر جان و دلش را نیز فدای عشق کند، همچنان از محبت و عشق به معشوقش دست برنخواهد داشت و در کنار او خواهد بود.