شمارهٔ ۲۳ عطار
عطار نیشابوری / باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بی پیش و پسی تو و پس و پیش تراست
دوری ز کم و بیش و کم و بیش تراست
در خاطر هیچ کسی نیاید هرگز
یک ذرّه از آن خوی که از خویش تراست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت و ویژگی‌های درونی انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ویژگی‌های اصلی و ذاتی انسان از کمی و کیفی جدا هستند و هیچ‌کس نمی‌تواند این خوی درونی را فراموش کند. در واقع، این خوی بخشی از هویت هر فرد است و نمی‌تواند با فاصله یا تفاوتی کاهش یابد.