شمارهٔ ۲۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آمده از شوق تو جان بر لب من
چون روز قیامت است بی تو شب من
آخر سخنی از من بی دل بشنو
تاکی ز خموشی من و یارب من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از عشق و شوق معشوق صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که در غیبت محبوبش، زندگی‌اش شب و روزش مانند روز قیامت است. شاعر از معشوق می‌خواهد که سخنانش را بشنود و از سکوت او که به اندازه‌ای طاقت‌فرسا شده، به گونه‌ای ناله می‌کند.