نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ عطار

عطار نیشابوری / باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتم: چه کنم ز پای در میآیم

زان پیش که هر روز به سر میآیم

گفتا: چه کنی خاکِ درِ من باشی

تا هر روزی بر تو به در میآیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از دشواری‌های خود در زندگی سخن می‌گوید و به دیگری می‌گوید که از این وضعیت خسته شده و می‌خواهد از درد و رنجش رهایی یابد. در پاسخ، طرف مقابل پیشنهاد می‌دهد که باید به خاک و واقعیت‌های زندگی توجه کند تا در نهایت موفق شود و بر مشکلاتش فائق آید.