نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ناکرده به پرِّ پشهای دمسازی

چندیم به پای پیلِ هجر اندازی

هر شیر دلی که داشتم باد ببرد

از بس که بدیدم از تو روبه بازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساسات عمیق و دردناک ناشی از جدایی و دلتنگی می‌پردازند. شاعر از تجربه‌ی سخت و غم‌انگیز جدایی صحبت می‌کند و به یادآوری خاطرات شیرین و تلخ می‌پردازد. او به نوعی ناامیدی و حسرت اشاره می‌کند که ناشی از بازی‌های محبت و رفتارهای دلخوش‌کننده است. در نهایت، او از این که همه‌ی شیر دلی که داشت به باد رفته، سخن می‌گوید.