شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شب نیست که دل حزین ندارم از تو
در دل دمِ آتشین ندارم از تو
تا چند کنی خونِ جگر در چشمم
من سوخته چشم این ندارم از تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر حسرت و اندوه عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او هر شب با دلی غمگین به یاد اوست و احساس می‌کند که از شدت دلتنگی، آتش سوزان در دلش ایجاد شده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که دیگر او را دچار درد و رنج نکند، زیرا دیگر نمی‌تواند این حجم از وابستگی و درد را تحمل کند.