شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی رانی از در خود دربدرم
تا کی سوزی ز آتش هجران جگرم
آخر نظری کن که اگر بعد از این
خواهی که نظر کنی نیابی اثرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این چند بیت بیانگر احساس درد و رنج شاعر از جدایی و هجرت است. او از رانی (عزیزش) میخواهد که دیگر آزار ندهد و به او توجه کند، زیرا اگر این وضعیت ادامه یابد، ممکن است هر گونه اثری از او باقی نماند. شاعر از سوختن دلش به خاطر دوری سخن میگوید و از رانی میخواهد که دیگر او را در عذاب نگذارد.