شمارهٔ ۲۰ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا ره بدخویی ناساز مگیر
خشمی که مبادت از سر ناز مگیر
من خاک توام که باد دارم در دست
چون خاک توام پای ز من باز مگیر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از محبوبش می‌خواهد که با رفتار بد و خشم خود او را آزرده خاطر نکند. او خود را همچون خاکی برای معشوق می‌داند و از او می‌خواهد که با محبت و ناز رفتار کند و از دوری و بی‌توجهی بپرهیزد، زیرا او به او وابسته است.