شمارهٔ ۴۰ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گه با من دلخسته کنی دمسازی
گه چون شمعم بسوزی و بگدازی
هر شب همگی رهم بگیری تا روز
هر روز ز نو در غلطم اندازی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به نوسانات عاطفی در رابطه اشاره می‌کند. گاهی طرف مقابل او را همدردی می‌کند و گاهی هم به او آسیب می‌زند. او می‌گوید هر شب در آغوش هم هستند و با روز جدید دوباره درگیر مشکلات می‌شوند. این احساسات متناقض باعث سردرگمی شاعر شده است.