شمارهٔ ۴۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از عشق و یگانگی با معشوق سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی معشوق تعریف می‌کند و بیان می‌کند که تا چه حد به او وابسته شده و به خاک و خاکی بودن خود راضی است. او به وعده‌ معشوق اشاره می‌کند که گفته روزی به نزدش خواهد آمد و از این می‌پرسد که آیا او هم باید مانند او بمیرد تا معشوق به سراغش بیاید.