نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

سودای توام به سر برون گردانید

باری بشنو ز من که چون گردانید

بر خاک رهم فکند و خون کرد دلم

چون خاک شدم میان خون گردانید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این چند بیت شاعر از احساسات عمیق و درونی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشق و شوق او باعث شده که دلی خونین و شکسته داشته باشد. به نظردش اگر در مسیر عشق و عاشقی به خاک بیفتد، همچنان در درد و رنج غرق خواهد شد. در واقع، این احساس به نوعی نشان‌دهنده تضاد عمیق بین عشق و رنج است.