شمارهٔ ۵۲ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سودای توام به سر برون گردانید
باری بشنو ز من که چون گردانید
بر خاک رهم فکند و خون کرد دلم
چون خاک شدم میان خون گردانید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این چند بیت شاعر از احساسات عمیق و درونی خود سخن میگوید. او بیان میکند که عشق و شوق او باعث شده که دلی خونین و شکسته داشته باشد. به نظردش اگر در مسیر عشق و عاشقی به خاک بیفتد، همچنان در درد و رنج غرق خواهد شد. در واقع، این احساس به نوعی نشاندهنده تضاد عمیق بین عشق و رنج است.