نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چه عشوه و دم بود که دلدارنداد

دل برد و به دلبریم اقرار نداد

گفتم که مرا به پیشِ خود بار دهد

از بیرحمی خود دلش بار نداد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از عشوه و جذبیتی که محبوبش دارد صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلدار دل او را برده، اما هیچگاه به عشق او اعتراف نکرده است. شاعر از دلدار می‌خواهد که او را به نزد خود بپذیرد، اما دلدار به دلیل بی‌رحمی‌اش این درخواست را رد می‌کند.