نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پیوسته به جان و تن ترا خواهم خواست

در پیرهن و کفن ترا خواهم خواست

گر خواهم و گرنه از توام نیست گزیر

گر خواهی وگرنه من ترا خواهم خواست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر عشق و علاقه شدید خود را به معشوق بیان می‌کند و تأکید دارد که همیشه به دنبال او خواهد بود، چه او بخواهد و چه نخواهد. این احساس عمیق به صورتی است که حتی در شرایط سخت، مانند پوشیدن پیرهن و کفن، نیز ادامه خواهد داشت. به طور کلی، این ابیات عاشقانه نشان‌دهنده‌ی وابستگی و تعلق خاطر عمیق شاعر به معشوق است.