شمارهٔ ۲۴ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای قاعدهٔ عشق تو جان افزایی
خاصیت حسن تو جهان آرایی
سلطان زمان شوم من سودایی
گر صبر دهی مرا درین تنهایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به شیوه‌ای عاشقانه به عشق و جاذبه زیبایی معشوق اشاره دارد. شاعر خود را در حالت عشق و فراق می‌بیند و آرزو می‌کند که با صبر در این تنهایی، به وصال محبوب برسد. او از خاصیت عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و امیدوار است که با تحمل این درد و انتظار، به مقصدی خوشایند برسد.