شمارهٔ ۳۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بی سر و بن گشته جهانی از تو
نامانده سالم دل و جانی از تو
گرچه نتوان یافت نشانی از تو
غایب نتوان بود زمانی از تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر حالتی از غیبت و دوری از محبوب است. شاعر از فقدان نشانه‌ها و اثرات محبوب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که حتی در غیاب، وجود او در دل و جان باقی است. به عبارتی، عشق و وابستگی به محبوب، انسان را از تأثیر او خالی نمی‌کند و او همیشه در یاد و دل وجود دارد.