شمارهٔ ۴۸ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل را ز غمت بی سر و پا میدارم
وز خلق جهان چشم ترا میدارم
در شادی و غم چون به غمم شادی تو
هر غم که به من رسد روا میدارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات خود میگوید و اعلام میکند که برای عشق و غم محبوبش ارزش قائل است. او دل خود را از غمها بینیاز میکند و چشم به محبت محبوبش دارد. در هر شرایطی، چه در شادی و چه در غم، عشق محبوبش را مهمتر از دیگر غمهای زندگی میداند و هر غمی که به او برسد، آن را تحمل خواهد کرد.