نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل را ز غمت بی سر و پا میدارم

وز خلق جهان چشم ترا میدارم

در شادی و غم چون به غمم شادی تو

هر غم که به من رسد روا میدارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات خود می‌گوید و اعلام می‌کند که برای عشق و غم محبوبش ارزش قائل است. او دل خود را از غم‌ها بی‌نیاز می‌کند و چشم به محبت محبوبش دارد. در هر شرایطی، چه در شادی و چه در غم، عشق محبوبش را مهمتر از دیگر غم‌های زندگی می‌داند و هر غمی که به او برسد، آن را تحمل خواهد کرد.