شمارهٔ ۵۰ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا! همه راه، بر زبانم بودی
در هر منزل مژده رسانم بودی
ای جان و دلم! گر ز تو غایب گشتم
هر جا که بُدم در دل و جانم بودی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و محبت قابل توجهی که به محبوبش دارد سخن میگوید. او بیان میکند که در هر موقعیتی، یاد و حضور محبوبش را احساس میکند و حتی زمانی که دور از او است، در دلش همیشه او را دارد. به عبارت دیگر، این شعر نشاندهندهی عمق رابطه و وابستگی عاطفی شاعر به معشوقش است.