نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا خط تو بر خون جگر میخوانم

گوئی که غم دلم زبر میخوانم

از من ببری دلی چو خط آوردی

زیرا که من از خط تو بر میخوانم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عواطف عمیق و غم‌های درون شاعر می‌پردازد. شاعر می‌گوید که همچنان که خطی زیبا و پرمعنا را می‌خواند، احساساتش را نیز به تصویر می‌کشد. او از این می‌گوید که اگر چه ممکن است دلش را از او بگیرند، اما زیبایی خط و شعری که می‌بیند، غم‌ها و دلتنگی‌هایش را با تمام وجود احساس می‌کند.