شمارهٔ ۱۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به تشبیه پسته و مغز آن می‌پردازد. او اشاره می‌کند که مغز (درون پسته) یا به دلیل تنگی فضا به بیرون افتاده است، یا ممکن است به خاطر اینکه اندازه‌اش متناسب با پسته نیست، خارج شده باشد. این ابیات مفهومی از محدودیت و ناکافی بودن را به تصویر می‌کشند.