شمارهٔ ۲۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به گفتگو با کسی می‌پردازد که از او درخواست می‌کند تا شکر یا زیبایی‌هایش را نادیده بگیرد و آن را به دیگران منتقل کند. اما شخص پاسخ می‌دهد که او فقط یک دهن دارد و نمی‌تواند زیبایی‌اش را به جایی دیگر ببرد و آن را مانند سوزن در چشمانش نگه داشته است. در واقع، این گفتگو نشان‌دهنده دشواری در انتقال زیبایی و احساسات است.