شمارهٔ ۳۱ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که «هزار رونق افزون گیری
گر تو کم یک شکر هم اکنون گیری»
گفتا: «شکر از لبم گرفتی بیرون»
یا رب که چگونه جست بیرون گیری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به گفتگو با محبوب خود می‌پردازد. او می‌گوید که اگر محبوب کمی از شیرینی خود را به او بدهد، هزاران شادی و رونق به دست خواهد آورد. محبوب در پاسخ می‌گوید که شیرینی را از لبش گرفته و نمی‌داند چگونه می‌تواند آن را دوباره به دست آورد. این گفت‌وگو نشان‌دهنده وابستگی عاطفی و احساسات عمیق میان آن‌هاست.