شمارهٔ ۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بنگر که دلم چه گونه مظلوم نمود
گر زلف تو در وجود معدوم نمود
گر زلف ترا حال پریشانی داشت
از رستهٔ دندان تو منظوم نمود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر احساسات عمیق خود را بیان می‌کند و می‌گوید که دلش چگونه مظلوم و رنج دیده است. او اشاره می‌کند که اگر موهای معشوقش بر سر راه او قرار بگیرند، احساساتش به هم می‌ریزد و همه چیز را به طرز زیبایی توصیف می‌کند. در نهایت، این ابیات بیانگر ترکیبی از عشق، حسرت و زیبایی‌های ظاهری معشوق است.