شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و نهم: در صفتِ میان و قدِ معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که «ترا عقل مه تابان گفت»
گفتا که «ز دیوانگی و نقصان گفت»
گفتم که «میان تست این یا مویی»
گفتا که «درین میان سخن نتوان گفت!»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این جملات، گوینده از طرفی به عقل و درایت طرف مقابل اشاره می‌کند و از طرف دیگر، او در پاسخ می‌گوید که عقل و دیوانگی در کنار هم وجود دارند. وقتی گوینده از فاصله‌ای که بین عقل و جنون وجود دارد صحبت می‌کند، پاسخ می‌آید که در این فضای مبهم نمی‌توان سخنی گفت. به عبارت دیگر، در موضوعاتی که پیچیده و مبهم‌اند، سخن گفتن دشوار است.