شمارهٔ ۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مولانا با این اشعار به زیبایی و دلربایی محبوبش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که وقتی حریر را مقابل خود می‌بیند، یاد معشوق‌اش می‌افتد و دلش در غم او اسیر است. همچنین، او به موهای زیبای محبوبش اشاره می‌کند و آن‌ها را با مویی که در خمیر است مقایسه می‌کند، تا نرم و لطافت آن را به تصویر کشد.