شمارهٔ ۲۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بی یاد تو من سرزبان را بزنم
بر یاد تو جملهٔ جهان را بزنم
تو جان منی ومن از آن میترسم
کز بس که جفا کنی تو جان را بزنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و وابستگی به معشوق سخن می‌گوید. او می‌گوید که بدون یاد معشوق، نمی‌تواند زندگی کند و حتی اگر بخواهد در مورد او صحبت کند، یاد او در تمامی جهان مشهود است. همچنین، اعتراف می‌کند که از این وابستگی می‌ترسد، زیرا بیم دارد که معشوق به او آسیب بزند. در واقع، این شعر احساساتی چون عشق، ترس و تردید را به تصویر می‌کشد.