شمارهٔ ۳۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل در غم تو غرقهٔ خونِ جگر است
جانم متحیر و تنم بیخبر است
در هر بن مویم ز تو صد نوحهگر است
تا بنیوشی تو یا نه کاری دگر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین غم و اندوه شاعر به خاطر دوری از محبوبش است. دل او پر از درد و عذاب است و جانش در حیرت به سر می‌برد. او در هر تار مویش نوحه‌گری برای بیان غمش دارد و همه‌ی این احساسات به امید شنیدن نغمه‌ای از محبوبش است. شاعر در این حالت انتظار دارد که محبوب پاسخ‌گو باشد یا به حالت دیگری در آید.