نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از بس که تو خود به خویشتن مینازی

یک لحظه به عاشقی نمیپردازی

با پشت خمیده همچو چنگی شده‌ام

تا بوک چو چنگ یک دمم بنوازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، گوینده به معشوق می‌گوید که به خاطر خودخواهی‌اش و غرور زیادش، حتی یک لحظه به عشق و محبت فکر نمی‌کند. او خود را به صورت شخصی آسیب‌دیده و خمیده توصیف می‌کند که نیاز به نوازش و محبت دارد، مانند سازی که منتظر نواختن است.