نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی طلبم ز هر کسی پیوستت

یک ره تو طلب اگروفائی هستت

چون بر دل همچوآتشم دست تراست

دستی برنه گرچه بسوزد دستت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از جدایی و عشق سخن می‌گوید. او نشان می‌دهد که برای رسیدن به معشوق از هر کسی درخواست و تمنا دارد. اگر بتواند یک بار معشوق را ببیند، همه چیز ارزشمند است. در نهایت، او به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که گرچه ممکن است در این راه آسیب ببیند، اما دلش همچنان به دست معشوق وابسته است.