نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خواهم که همی عاشق رویت میرم

سرگشته چو موی پیش مویت میرم

دانم به یقین که زنده مانم جاوید

گر نعرهزنان در آرزویت میرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به عشق و شوق دیدن معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر جانش را به خاطر عشق تقدیم کند، از آن نمی‌هراسد. او مطمئن است که حتی اگر در آرزوی دیدن معشوقش فریاد بزند، باز هم زنده خواهد ماند. در این اشعار حس عاشقی و فدای جان برای معشوق به وضوح بیان شده است.