نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از تفِّ دلم می به صباح ای ساقی

جوشیده چو گشت شد مباح ای ساقی

مستی و مُقامری بسی بهتر از آنک

بر روی و ریا کنی صلاح ای ساقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از ساقی می‌خواهد که گلابی را به او بدهد، زیرا دلش از عشق و اشتیاق پر است. او می‌گوید که حالتی از مسی دارد که از هر چیز دیگر بهتر است و ترجیح می‌دهد که به جای تظاهر و فریب، واقعیت را تجربه کند. در حقیقت، او می‌خواهد از خوشی و بی‌خیالی در زندگی لذت ببرد.