شمارهٔ ۲۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این غزل، شاعر از ساقی می‌خواهد که زمان را به او یادآوری نکند و فقط به لذت خوشایند و زیبایی زلف محبوبش توجه کند. او تمایل دارد تا از لحظات شیرین و خوشی که در کنار محبوبش دارد، بهره‌برداری کند و نگران گذر زمان نباشد.