نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی گوئی ز چار و هفت ای ساقی

تا چند ز چار وهفت تفت ای ساقی

هین قول بگو که وقت شد ای مطرب

هین باده بده که عمر رفت ای ساقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از ساقی می‌خواهد که دیگر درباره‌ی زندگی و زمان صحبت نکند و به جای آن باده‌ای بدهد، زیرا عمرش به پایان نزدیک می‌شود. او به تکرار این موضوعات اعتراض کرده و از ساقی می‌خواهد که بلاتکلیفی را کنار بگذارد و لحظه‌ی حال را جشن بگیرد.