شمارهٔ ۵۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به لحظه‌ای اشاره می‌کند که ما از مرگ فرار می‌کنیم و مانند برگ خشکی از درخت عمر می‌ریزیم. او از دیگران می‌خواهد که نشاط دل را از میان ببرند، پیش از آنکه به خاک تبدیل شویم و فراموش شویم. به نوعی، شاعر به گذر عمر و اهمیت شادی و زندگی اشاره دارد.