شمارهٔ ۵۹ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می خور که فلک بهر هلاک من و تو
قصدی دارد به جان پاک من و تو
بر سبزه نشین که عمر بسیار نماند
تا سبزه برون دمد ز خاک من و تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس نابودی و زودگذر بودن زندگی اشاره دارد. شاعر از خطراتی که از سوی جهان برای جان انسان‌ها وجود دارد سخن می‌گوید و به این نکته توجه می‌کند که عمر انسان کوتاه است. او مردم را به نشستن بر روی سبزه دعوت می‌کند و یادآوری می‌کند که باید از زندگی لذت برد، زیرا زمان به سرعت می‌گذرد و روزی خاک ما را خواهد پوشاند.