شمارهٔ ۶۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس ناامیدی و غم شاعر است. او از جان خود می‌خواهد که با دل غمگینش، رنج‌هایش را پاک کند. همچنین، شاعر به باده‌ای که از خاک سبزه‌ای سرشار شده اشاره دارد و از آن می‌خواهد که پیش از آنکه به خاک برگردد، او را تسلی دهد. به نوعی، این شعر به جستجوی شادی و رهایی از اندوه اشاره می‌کند.