نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

برخیز که ماه میزند خیمه ز شب

خورشید همی رود سراسیمه ز شب

شمع آر و شراب و نُقل و خندان بنشین

کاندر شکند تمام یک نیمه ز شب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به بیداری و شادی است. شاعر از مخاطب می‌خواهد که بیدار شود و لذت‌های زندگی را در جمع دوستان تجربه کند. او با تصویرسازی از ماه و خورشید و خواستن شمع و شراب، فضایی خوش و پر جنب و جوش را به تصویر می‌کشد که به خاطر گذر زمان و شب، باید از آن بهره‌برداری کرد.