شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای صبح به یک نَفَس سبق چون بُردی
روشن به شبِ تیره شبیخون بُردی
دعوی کردی که صادقم دم دادی
کاذب بودی به خنده بیرون بُردی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی صبح اشاره میکند که با یک نفس، شب تاریک را روشن میسازد. او به صبح میگوید که ادعای صداقت کرده است، اما در واقع از صداقت دور بوده و با لبخندش حقیقت را پنهان کرده است.