نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای صبح! اگر طلوع خواهی کردن

در کشتن من شروع خواهی کردن

حقا که اگر رنجه شوی ز آه دلم

از نیمهٔ ره رجوع خواهی کردن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به صبح اشاره دارد و از آن می‌خواهد که اگر می‌خواهد طلوع کند، نباید باعث درد و رنج او شود. شاعر بیان می‌کند که اگر صبح به آه و ناله دل او توجه کند، ممکن است در میانه راه به عقب برگردد و تصمیمی دیگر بگیرد. به طور کلی، این اشعار حس شکایت و درد ناشی از جدایی یا ناامیدی را به تصویر می‌کشد.