شمارهٔ ۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر احساسات متناقض عشق را بیان می‌کند. شاعر گاهی در عشق مانند شمعی گریان است و گاهی با عشق خود شاداب و خندان می‌شود. او به تصویر صبح اشاره می‌کند که اگر عشقش دوباره او را زنده کند، مانند صبحی نو می‌شود و حتی حاضر است برای عشقش جان خود را فدا کند.