نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیم

زان است که کس نیست به غم خوارگیم

تا پر شد از آن لقمهٔ آتش دهنم

آن لقمه خوشی بخورد یکبارگیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع می‌گوید که بیچارگی‌اش ناشی از این است که کسی نیست که به درد و رنج او توجه کند. او از اینکه شعله‌ای از آتش در دهانش وجود دارد، گلایه می‌کند و می‌گوید که آن لذت یک‌بار از او دور شده است.