نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب

کز سوختن است همچو روزم همه شب

هر چند زبان چرب دارم همه روز

از چرب زبانی است سوزم همه شب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع در این شعر بیان می‌کند که اگرچه شب‌ها می‌سوزد و در حال سوختن است، اما هنوز می‌تواند خود را بفروشد. همچنین اشاره دارد که هرچند در طول روز با زبان نرم و شیرین صحبت می‌کند، اما این چرب زبانی باعث نمی‌شود که درد سوختن را فراموش کند و همچنان در شب دچار سوزش است.