شمارهٔ ۶۵ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: هر که مردی بودست
سوزش چو من از غایتِ دردی بودست
گر گریم تلخ هم روا میدارم
کز شیرینیم پیش خوردی بودست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع میگوید که هر کس که مرد باشد، باید سوزش و درد من را احساس کند. اگر من گریم، این به خاطر تلخی است که در درونم دارم، چرا که قبل از این، شیرینیهایی را چشیدهام.