شمارهٔ ۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این ایده اشاره دارد که جهان (فلک) بر اساس روابط انسانی و تجمعات ما عمل می‌کند. شاعر می‌گوید هر کسی که از محبت و آموزه‌های جمع ما بهره‌مند شود، به رشد و بلوغ دست پیدا می‌کند، حتی اگر در ابتدا کم‌سن و سال باشد. به طور کلی، تأکید بر اهمیت دوستی و ارتباطات انسانی است.