شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب پنجاهم: در ختم كتاب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جبریل به پرِّ جان ما پرّیدست
کیست آن که نه از جهانِ ما پرّیدست
طاوسِ فلک، که مرغ یک دانهٔ ماست
او نیز ز آشیانِ ما پرّیدست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به اشارهای از پرواز جبریل و دیگر موجودات آسمانی میپردازد. جبریل به جان ما نزدیک شده و از این دنیا فاصله گرفته است. همچنین اشاره میشود که طاوس آسمانی، که نمادی از زیبایی و کمال است، نیز از آشیان ما پرواز کرده و رفته است. به طور کلی، این اشعار به جدایی و فاصله از دنیا و موجوداتش اشاره دارند.