نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ عطار

عطار نیشابوری / باب پنجاهم: در ختم كتاب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رفتم که زبان را سر انشا بنماند

جان نیز در انوارِ تجلی بنماند

ناگفته درین شیوه میانِ فضلا

دعوی کنم این که هیچ معنی بنماند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر قصد دارد بیان کند که در نوشتن انشا نمی‌خواهد فقط به زبان و کلمات اکتفا کند و جان و احساساتش نیز در آثارش متجلی باشد. او به نوعی انتقاد می‌کند که در میان فضلا و نویسندگان، بسیاری از مضامین بدون معنی و بی‌محتوا هستند و او می‌خواهد به نوعی بر این موضوع تأکید کند که اصالت و عمق معنا در آثارش وجود داشته باشد.