شمارهٔ ۲۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از تکرار گفتن سخنان زیبا و لطیف و همچنین از بیان درد و رنج خود خسته شده است. او آرزو دارد که کسی باشد که به راز او گوش دهد، اما چون چنین فردی وجود ندارد، تصمیم می‌گیرد که این راز را در دل خود نگه دارد و تنها با آن شخص درونش صحبت کند.