نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ عطار

عطار نیشابوری / باب پنجاهم: در ختم كتاب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا بود مجال گفت، جان، دُرها سفت

وز گلبن اسرار یقین، گلها رُفت

جانا! جانم میزند از معنی موج

لیکن چه کنم چو مینیاید در گفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به احساس عمیق و درونی شاعر اشاره دارد. او می‌گوید که در فرصتی برای بیان احساساتش، درهای دلش بسته است و از گلبن اسرار یقین، گل‌های حقیقت رفته‌اند. شاعر از شدت عشق و معنی عمیق آن صحبت می‌کند، اما نمی‌داند چگونه احساساتش را بیان کند زمانی که معشوق در گفتار نمی‌آید.